Antoni Dobrowolski

Antoni Dobrowolski urodził się 8 października 1904 roku w Wolborzu. W 1931 roku uzyskał dyplom nauczyciela Publicznej Szkoły Powszechnej, a następnie został kierownikiem szkoły w Studziankach. W 1935 roku przeniesiono go do szkoły w Rzeczycy. Od października 1939 roku prowadził tam tajne nauczanie i działał w Tajnej Organizacji Nauczycielskiej. W czerwcu 1942 roku został aresztowany przez Gestapo. Był więziony w Auschwitz, Groß-Rosen i Sachsenhausen, gdzie wiosną 1945 roku doczekał wyzwolenia.

Po wojnie zamieszkał w Dębnie i kontynuował pracę pedagoga. Otrzymał między innymi Krzyż Kawalerski i Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Oświęcimski oraz Medal Zasługi dla Dębna. W 2011 roku ukazała się książka „Złodzieje wiary i nadziei” Remigiusza Rzepczaka, na której okładce znalazł się portret Dobrowolskiego. Zmarł 21 października 2012 roku w Dębnie, w wieku 108 lat. Był najstarszym znanym ocalałym więźniem Auschwitz i drugim najstarszym mężczyzną w Polsce w chwili śmierci. Został pochowany na cmentarzu komunalnym w Dębnie.

Na podstawie artykułu „Antoni Dobrowolski (pedagog)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.